Gdy dług firmy trafił do windykacji, nie zaczynaj od panicznej płatności ani od milczenia. Najpierw ustal, kto dochodzi roszczenia, z czego wynika saldo, czy sprawa jest jeszcze na etapie przedsądowym i jaka część długu jest bezsporna. Dopiero potem ma sens kontakt z wierzycielem, propozycja spłaty i ewentualna ugoda. W praktyce oddłużanie firmy w takiej sytuacji zaczyna się od porządku w dokumentach, a nie od obietnicy złożonej pod presją telefonu.
Najważniejsza zasada jest prosta: odpowiedz, ale nie uznawaj długu bez weryfikacji. Firma windykacyjna, pełnomocnik wierzyciela albo nabywca wierzytelności może mieć realną podstawę do działania, ale to nie zwalnia firmy z obowiązku sprawdzenia umowy, faktur, salda, wpłat częściowych, odsetek, kosztów, cesji i zakresu pełnomocnictwa.
Ten artykuł dotyczy etapu przedsądowego. Nie jest poradnikiem o nakazie zapłaty ani o komorniku. Chodzi o moment wcześniej: gdy przyszło wezwanie, e-mail, telefon albo pismo z windykacji i trzeba zdecydować, co odpisać, co sprawdzić oraz jak nie pogorszyć sytuacji jednym zdaniem.
Odpowiedź w 60 sekund: nie ignoruj, ale najpierw zweryfikuj
Jeżeli firma dostała pismo z windykacji, pierwszym celem nie jest "uciszenie sprawy". Pierwszym celem jest ustalenie, czy roszczenie jest prawidłowo opisane i czy osoba po drugiej stronie ma prawo rozmawiać o długu.
Bezpieczna kolejność wygląda tak:
- Zabezpiecz pismo i datę kontaktu. Zachowaj kopertę, e-mail, SMS, notatkę z telefonu, numer sprawy i dane osoby kontaktowej.
- Ustal, kto dochodzi długu. Czy to wierzyciel pierwotny, firma windykacyjna działająca w jego imieniu, pełnomocnik, czy podmiot, który kupił wierzytelność.
- Poproś o dokumenty. Umowę, faktury, noty, saldo, historię wpłat, dokument cesji albo pełnomocnictwo.
- Sprawdź, co jest bezsporne. Oddziel kapitał od odsetek, kosztów i pozycji, których firma nie uznaje.
- Odpowiedz pisemnie. Po rozmowie telefonicznej wyślij krótkie podsumowanie: co ustalono, o jakie dokumenty prosisz i kiedy wrócisz ze stanowiskiem.
- Propozycję spłaty oprzyj na cash flow. Rata musi wynikać z przepływów pieniężnych, a nie z presji windykacji.
Windykacja przedsądowa nie jest egzekucją komorniczą. Sam telefon albo wezwanie do zapłaty nie oznacza jeszcze zajęcia rachunku, ale może być etapem przed dalszą eskalacją. Dlatego brak reakcji jest ryzykowny. Równie ryzykowna jest jednak reakcja zbyt szybka: "uznajemy dług i zapłacimy wszystko w ratach", gdy firma nie sprawdziła salda ani nie wie, z czego zapłaci drugą ratę.
Praktyczny wniosek: dobra pierwsza odpowiedź nie musi zawierać ugody. Powinna potwierdzać kontakt, żądać dokumentów, porządkować saldo i zostawiać firmie czas na policzenie realnej propozycji.
Kto dochodzi długu i w jakiej roli
W windykacji firmowej często mylą się trzy sytuacje. Dług może być dalej własnością pierwotnego wierzyciela, a firma windykacyjna tylko prowadzi kontakt. Może też działać pełnomocnik wierzyciela. Może wreszcie dojść do cesji, czyli sprzedaży wierzytelności, po której nowy podmiot twierdzi, że to on jest wierzycielem.
To rozróżnienie ma znaczenie praktyczne. Inaczej rozmawia się z osobą, która może tylko przyjąć dokumenty, a inaczej z podmiotem uprawnionym do podpisania ugody, zmiany harmonogramu albo potwierdzenia, że po pierwszej wpłacie nie będzie dalszej eskalacji.
| Kto się kontaktuje | Co to może oznaczać | Co sprawdzić przed rozmową o spłacie |
|---|---|---|
| Pierwotny wierzyciel | Ten sam kontrahent, bank, leasingodawca albo dostawca dochodzi własnego długu. | Umowę, faktury, saldo, dotychczasową korespondencję i osobę decyzyjną. |
| Firma windykacyjna jako obsługa sprawy | Windykacja działa na zlecenie wierzyciela, ale niekoniecznie sama decyduje o ugodzie. | Pełnomocnictwo, zakres upoważnienia, dane wierzyciela i zasady przekazywania wpłat. |
| Pełnomocnik wierzyciela | Kontakt może być bardziej formalny i oparty na dokumentach. | Pełnomocnictwo, numer sprawy, aktualne saldo, termin odpowiedzi i zakres żądania. |
| Nabywca wierzytelności | Dług mógł zostać sprzedany, a nowy podmiot twierdzi, że przejął prawa wierzyciela. | Zawiadomienie o cesji, dane cedenta i cesjonariusza, zakres nabytej wierzytelności, datę cesji i rachunek do płatności. |
Jeżeli firma windykacyjna kupiła dług albo twierdzi, że reprezentuje wierzyciela, nie wystarczy sama informacja telefoniczna. Firma powinna poprosić o dokumenty, które pozwalają ustalić podstawę działania. Dotyczy to szczególnie sytuacji, w której podawany jest nowy rachunek bankowy, inna kwota niż w księgach albo termin "do dziś".
W rozmowie warto też ustalić, kto realnie podejmuje decyzję. Pracownik windykacji może przyjąć propozycję do analizy, ale nie zawsze może zatwierdzić raty, odroczenie, rezygnację z części odsetek albo wstrzymanie dalszych działań. Bez tej informacji firma może przez tydzień prowadzić rozmowy z osobą, która nie ma uprawnień do zamknięcia sprawy.
Czerwona flaga: ktoś żąda pilnej wpłaty, ale nie chce przesłać dokumentu potwierdzającego umocowanie, podstawę roszczenia, aktualne saldo i numer rachunku. W takiej sytuacji najpierw trzeba ustalić dokumenty, a dopiero potem rozmawiać o przelewie.
Sprawdź saldo, zanim cokolwiek uznasz
Najdroższy błąd na etapie windykacji przedsądowej polega na tym, że firma potwierdza całe saldo, mimo że zna tylko fragment sprawy. Czasem kapitał jest bezsporny, ale odsetki są źle policzone. Czasem część faktury była reklamowana. Czasem były wpłaty częściowe, których nie uwzględniono. Czasem roszczenie dotyczy podmiotu z podobną nazwą, ale innej umowy.
Przed deklaracją spłaty trzeba zebrać dokumenty w jednym miejscu. Minimum to:
- umowa, zamówienie albo regulamin współpracy,
- faktury, korekty, noty odsetkowe i zestawienie salda,
- protokoły odbioru, dokumenty dostawy, reklamacje albo zastrzeżenia,
- wezwania do zapłaty i wcześniejsza korespondencja,
- potwierdzenia przelewów, kompensaty, potrącenia i wpłaty częściowe,
- dokument cesji, jeżeli wierzytelność została sprzedana,
- pełnomocnictwo, jeżeli działa firma windykacyjna albo pełnomocnik.
Dobrze przygotowane przedsądowe wezwanie do zapłaty powinno pozwalać ustalić strony, podstawę roszczenia, faktury albo usługi, kwoty, termin płatności, odsetki, koszty i dalsze kroki oczekiwane przez wierzyciela. Jeżeli pismo zawiera tylko ogólne żądanie zapłaty bez źródeł, trzeba poprosić o doprecyzowanie.
| Element salda | Co sprawdzić | Ryzyko przy pominięciu |
|---|---|---|
| Kwota główna | Z jakiej faktury, umowy albo dostawy wynika. | Firma płaci roszczenie, którego podstawa nie została potwierdzona. |
| Odsetki | Od jakiej daty są liczone i według jakiej podstawy. | Saldo rośnie o kwoty, których firma nie zweryfikowała. |
| Koszty windykacyjne | Czy wynikają z umowy, ustawy albo realnych działań. | Dłużnik akceptuje opłaty wpisane automatycznie do zestawienia. |
| Wpłaty częściowe | Czy wszystkie przelewy, kompensaty i korekty zostały zaliczone. | Firma negocjuje kwotę wyższą niż rzeczywista zaległość. |
| Część sporna | Reklamacje, wady, opóźnienia, kary, potrącenia, brak odbioru. | Jedno zdanie w mailu zamyka spór, który wymagał osobnej analizy. |
| Przedawnienie | Czy roszczenie nie jest po terminie przedawnienia i czy wcześniej bieg terminu był przerywany. | Firma może nieświadomie poprawić pozycję wierzyciela przez uznanie roszczenia. |
Szczególnej ostrożności wymaga sformułowanie "uznajemy zadłużenie". Kodeks cywilny przewiduje, że uznanie roszczenia może przerwać bieg przedawnienia. Nie chodzi o to, żeby bać się każdego kontaktu z wierzycielem. Chodzi o to, żeby nie potwierdzać całości długu, jeżeli firma nie sprawdziła dokumentów albo kwestionuje część kwoty.
Bezpieczniejsze jest rozdzielenie stanowiska: "potwierdzamy odbiór wezwania", "prosimy o dokumenty", "wstępnie rozpoznajemy fakturę wskazaną w wezwaniu", "kwota wymaga weryfikacji", "część roszczenia jest sporna z powodu reklamacji albo potrącenia". Taki język pozwala prowadzić rozmowę bez niepotrzebnego zamykania sobie drogi do wyjaśnienia salda.
Jak odpowiedzieć windykacji przedsądowej
Brak odpowiedzi zwykle nie poprawia sytuacji firmy. Wierzyciel, który nie dostaje żadnego kontaktu, ma mniej powodów, żeby czekać z dalszymi działaniami. Jednocześnie odpowiedź nie powinna być emocjonalna ani zbyt szeroka. Najlepiej potraktować ją jak krótkie pismo porządkujące fakty.
Pierwsza odpowiedź może mieć prostą strukturę:
- Potwierdzenie odbioru. Wskaż datę otrzymania wezwania, numer sprawy i podmiot, który się kontaktował.
- Wniosek o dokumenty. Poproś o umowę, faktury, saldo, historię naliczeń, dokument cesji albo pełnomocnictwo.
- Zakres weryfikacji. Napisz, że firma analizuje zasadność i wysokość roszczenia, w tym odsetki, koszty i ewentualne wpłaty.
- Rozdzielenie części spornej. Jeżeli już wiesz, że część długu jest sporna, nazwij to ostrożnie i wskaż, jakie dokumenty będą potrzebne.
- Termin powrotu. Podaj konkretną datę, w której firma przedstawi stanowisko albo propozycję.
- Kanał kontaktu. Ustal adres e-mail, osobę decyzyjną i sposób potwierdzania ustaleń.
Nie trzeba na tym etapie wysyłać rozbudowanego pisma prawniczego. Ważniejsze jest, żeby nie zostawić wierzyciela bez odpowiedzi i nie złożyć deklaracji, których firma nie jest w stanie wykonać.
Po rozmowie telefonicznej warto wysłać krótkie podsumowanie. Telefon porządkuje kontakt, ale to pismo albo e-mail ogranicza ryzyko, że strony po kilku dniach inaczej pamiętają ustalenia. Podsumowanie powinno zawierać datę rozmowy, imię i nazwisko rozmówcy, omawiane saldo, listę dokumentów do przesłania, termin kolejnego kontaktu i informację, czy wierzyciel wstrzymuje dalsze działania do czasu odpowiedzi.
Jeżeli kontakt ma charakter terenowy, również nie warto działać pod presją. Osoba odwiedzająca firmę powinna jasno wskazać, kim jest, w czyim imieniu działa i czego dotyczy sprawa. Nie ma powodu omawiać długu przy recepcji, pracownikach, klientach albo osobach trzecich. Informowanie osób postronnych o zadłużeniu firmy może naruszać zasady poufności i ochrony danych. Firma nie powinna też dopuszczać windykatora do dokumentów ani do rozmowy z przypadkowymi pracownikami tylko dlatego, że pojawił się w siedzibie.
Praktyczny wniosek: najlepsza pierwsza reakcja jest spokojna i pisemna. Firma potwierdza kontakt, żąda dokumentów, wyznacza realny termin i nie uznaje salda, którego jeszcze nie sprawdziła.
Propozycja spłaty tylko z cash flow
Jeżeli dług albo jego część jest bezsporna, można przejść do propozycji spłaty. Nie powinna ona wynikać z tego, jak mocno naciska windykacja. Powinna wynikać z tego, ile firma realnie może zapłacić po kosztach krytycznych.
W praktyce oznacza to 13-tygodniowy cash flow: wpływy i wydatki tydzień po tygodniu. Firma powinna zobaczyć, ile gotówki zostaje po wynagrodzeniach, bieżących podatkach i składkach, czynszu, mediach, paliwie, dostawach potrzebnych do realizacji zleceń, leasingu aktywów zarabiających i innych kosztach, bez których nie będzie przychodu.
Jeżeli po tych płatnościach zostaje realna nadwyżka, można ją wpisać w propozycję. Jeżeli jej nie ma, obietnica rat tylko przesunie konflikt. Po pierwszym naruszeniu wierzyciel będzie miał dodatkowy argument: firma dostała czas, ale nie wykonała własnego harmonogramu.
| Element propozycji | Co wpisać | Czego pilnować |
|---|---|---|
| Saldo na konkretny dzień | Kwota główna, odsetki, koszty i pozycje sporne. | Nie akceptować salda zbiorczego bez rozbicia. |
| Pierwsza wpłata | Kwota, data i źródło środków. | Nie finansować jej z pieniędzy na podatki, płace albo krytyczne dostawy. |
| Raty | Daty, kwoty, rachunek, sposób zaliczania wpłat. | Suma rat musi mieścić się w cash flow także w wariancie ostrożnym. |
| Warunki po stronie wierzyciela | Czy wstrzyma dalszą eskalację, na jak długo i pod jakimi warunkami. | Sama deklaracja telefoniczna nie wystarcza. |
| Skutki opóźnienia | Termin dodatkowy, odsetki, utrata ulg, powrót do pełnego roszczenia. | Nie wpisywać sankcji, których firma nie rozumie albo nie jest w stanie przyjąć. |
| Zakres ugody | Co jest uznane, co sporne, co umorzone, a co pozostaje poza ugodą. | Nie zamykać zbyt szeroko relacji handlowej jednym zdaniem. |
Propozycja spłaty powinna odpowiadać na pytanie wierzyciela: dlaczego ten plan jest lepszy niż dalsza eskalacja. Nie wystarczy napisać "prosimy o rozłożenie na raty". Trzeba pokazać, że firma zna saldo, chce uregulować część bezsporną, ma źródło spłaty i nie obiecuje więcej, niż może wykonać.
Warto też ustalić, co dokładnie ma się wydarzyć po pierwszej wpłacie. Czy wierzyciel tylko zaksięguje pieniądze, czy potwierdzi harmonogram, czy wstrzyma wysyłkę kolejnych wezwań, czy nie skieruje sprawy dalej przez czas wykonywania ugody. Jeżeli te warunki nie są zapisane, firma może zapłacić pierwszą ratę i nadal być w tym samym konflikcie.
Czerwona flaga: rata została ustalona w rozmowie telefonicznej tylko po to, żeby zakończyć presję, ale nie widać jej w 13-tygodniowym cash flow. To nie jest porozumienie. To obietnica, która prawdopodobnie wróci jako naruszenie.
Czego nie deklarować pochopnie
Windykacja przedsądowa często działa pod presją terminów. Właśnie dlatego język firmy ma znaczenie. Jedno zdanie w mailu może uporządkować rozmowę, ale może też stworzyć problem: uznanie całego długu, zgodę na koszty, których firma nie sprawdziła, albo raty bez pokrycia w gotówce.
Najbardziej ryzykowne są deklaracje składane "dla świętego spokoju". Dłużnik chce pokazać dobrą wolę, więc pisze za dużo: że dług jest bezsporny, że zapłaci całość, że zgadza się na saldo, że podpisze zabezpieczenie, że nie będzie kwestionował kosztów. Jeżeli dokumenty są niepełne, takie zdania mogą działać przeciwko firmie.
| Niebezpieczna deklaracja | Dlaczego jest ryzykowna | Bezpieczniejszy kierunek |
|---|---|---|
| "Uznajemy całe zadłużenie" | Może zamknąć spór o część kwoty, odsetki albo koszty. | "Potwierdzamy odbiór wezwania i weryfikujemy zasadność oraz wysokość roszczenia." |
| "Zapłacimy na pewno w ratach" | Raty mogą nie mieścić się w przepływach. | "Po weryfikacji salda przedstawimy propozycję opartą na aktualnych przepływach." |
| "Zgadzamy się na wszystkie koszty" | Koszty windykacyjne mogą wymagać osobnej podstawy. | "Prosimy o rozbicie salda na kapitał, odsetki i koszty wraz z podstawą naliczenia." |
| "Nie kwestionujemy faktur" | Firma może mieć reklamację, potrącenie albo brak odbioru. | "Część dotycząca wskazanej faktury wymaga wyjaśnienia z powodu reklamacji, potrącenia albo braku odbioru." |
| "Podpiszemy weksel lub poręczenie" | Nowe zabezpieczenie może pogorszyć sytuację firmy i osób trzecich. | "Ewentualne zabezpieczenia wymagają osobnej analizy i uzgodnienia warunków." |
| "Zapłacimy pierwszemu, kto naciska" | Płatność może zabrać środki na bieżącą działalność. | "Propozycja będzie częścią planu obejmującego koszty krytyczne i pozostałych wierzycieli." |
Szczególnie uważać trzeba na dokumenty, które wyglądają jak prosta ugoda pozasądowa, ale zawierają mocne skutki: natychmiastową wymagalność całego salda po jednym dniu opóźnienia, bardzo szerokie zrzeczenie roszczeń, potwierdzenie pełnego salda, nowe zabezpieczenie, zgodę na akt notarialny albo poręczenie osoby trzeciej.
Nie oznacza to, że takich narzędzi nigdy nie wolno używać. Oznacza, że nie powinny pojawiać się jako szybka odpowiedź na windykację bez sprawdzenia dokumentów, cash flow i wpływu na pozostałych wierzycieli.
Praktyczny wniosek: dobra wola w rozmowie z wierzycielem nie polega na tym, że firma potwierdza wszystko. Polega na tym, że szybko porządkuje fakty i składa propozycję, którą realnie wykona.
Gdy dług jest sporny, częściowo sporny albo kupiony
Nie każdy dług w windykacji jest prostym "niezapłaconą fakturą". W praktyce często pojawiają się sytuacje pośrednie: firma uznaje część kapitału, ale kwestionuje odsetki; pamięta reklamację, ale nie ma dokumentów pod ręką; dostała informację o cesji, ale nie widzi załącznika; albo windykacja dolicza koszty, których nikt wcześniej nie omawiał.
W takich przypadkach nie warto udawać, że problem jest prostszy, niż jest. Trzeba rozdzielić części.
| Sytuacja | Co zrobić | Czego nie robić |
|---|---|---|
| Dług jest częściowo bezsporny | Wskazać kwotę, którą firma rozpoznaje, i osobno opisać część wymagającą wyjaśnienia. | Nie pisać, że całe saldo jest bezsporne. |
| Faktura była reklamowana | Dołączyć albo wskazać reklamację, korespondencję, protokół, potrącenie lub zastrzeżenie. | Nie płacić "dla spokoju" bez sprawdzenia skutku dla reklamacji. |
| Dług został sprzedany | Poprosić o dokument cesji i dane nowego wierzyciela. | Nie przelewać środków na nowy rachunek tylko na podstawie telefonu. |
| Firma nie zna salda | Poprosić o rozbicie na kapitał, odsetki, koszty i historię wpłat. | Nie negocjować rat od kwoty zbiorczej bez źródeł. |
| Roszczenie dotyczy innego podmiotu | Sprawdzić NIP, KRS, nazwę, umowę i faktury. | Nie korygować cudzej pomyłki przez nieostrożne potwierdzenie długu. |
Jeżeli część długu jest sporna, można nadal rozmawiać. Czasem rozsądne jest uregulowanie kwoty bezspornej i osobne wyjaśnienie reszty. Czasem trzeba najpierw zamknąć spór o dokumenty. Czasem propozycja spłaty powinna jasno mówić, że nie obejmuje określonej faktury albo określonych kosztów.
Najgorszy wariant to milczenie po jednej stronie i pełne uznanie po drugiej. Milczenie zwiększa ryzyko eskalacji, a pełne uznanie może pogorszyć pozycję firmy. Pomiędzy tymi skrajnościami jest trzecia droga: konkretna, pisemna odpowiedź, która rozdziela fakty od sporu.
Kiedy windykacja oznacza szerszy problem firmy
Pojedynczy dług w windykacji może być sprawą do ułożenia w jednej ugodzie. Ale jeżeli podobnych pism jest kilka, firma nie płaci kosztów bieżących albo spłata jednego wierzyciela zabiera pieniądze na działalność, problem jest szerszy niż jedna windykacja.
Sygnały ostrzegawcze są zwykle konkretne:
- firma ma kilku wierzycieli i każdy oczekuje innego harmonogramu,
- dostawca grozi wstrzymaniem materiału lub usług potrzebnych do przychodu,
- leasingodawca zapowiada wypowiedzenie umowy dotyczącej kluczowego pojazdu lub maszyny,
- bank, urząd, ZUS albo kontrahent publicznoprawny wymaga dokumentów i szybkiej reakcji,
- firma spłaca najgłośniejszego wierzyciela, a później brakuje jej na wynagrodzenia, podatki, składki albo bieżące dostawy,
- windykacja dotyczy kilku starych sald, a bieżące zobowiązania nadal narastają,
- proponowana ugoda z jednym wierzycielem koliduje z realnym planem wobec pozostałych.
W takiej sytuacji pojedyncza ugoda może być pozornym rozwiązaniem. Poprawia relację z jednym wierzycielem, ale zabiera gotówkę potrzebną gdzie indziej. Dlatego przed podpisaniem harmonogramu warto sprawdzić, czy firma nie potrzebuje mapy wszystkich wierzycieli, priorytetów płatności i wspólnej logiki rozmów.
Nie chodzi o to, żeby każdą windykację od razu traktować jak kryzys całej firmy. Chodzi o to, żeby rozpoznać moment, w którym dobrowolna rozmowa z jednym wierzycielem nie wystarcza. Jeżeli sprawa wyjdzie poza etap przedsądowy i zacznie realnie grozić zajęciem rachunku albo majątku potrzebnego do pracy, osobnym tematem może stać się wstrzymanie egzekucji komorniczej. To jednak dalszy etap. W tym artykule kluczowe jest zatrzymanie błędów wcześniej: w dokumentach, komunikacji i propozycji spłaty.
Praktyczny wniosek: gdy dług w windykacji jest jednym z wielu zobowiązań, nie podpisuj izolowanej ugody bez sprawdzenia wpływu na cash flow, koszty krytyczne i pozostałych wierzycieli.
Decyzja krok po kroku przed odpowiedzią lub ugodą
Przed wysłaniem odpowiedzi albo podpisaniem ugody przejdź prosty filtr. Nie zastępuje on analizy prawnej w złożonej sprawie, ale pozwala uniknąć najdroższych błędów na etapie przedsądowym.
Krok 1: nazwij etap sprawy
Ustal, czy to zwykły monit, przedsądowe wezwanie do zapłaty, kontakt firmy windykacyjnej, zapowiedź dalszych działań, czy już formalny dokument z terminem i konkretnymi skutkami. Im bardziej formalne pismo, tym dokładniej trzeba pilnować dat, adresata odpowiedzi i zakresu składanych deklaracji.
Krok 2: ustal wierzyciela i umocowanie
Sprawdź, czy rozmawiasz z pierwotnym wierzycielem, pełnomocnikiem, zewnętrzną windykacją czy nabywcą wierzytelności. Poproś o pełnomocnictwo albo dokument cesji, jeżeli sytuacja tego wymaga.
Krok 3: zweryfikuj saldo
Rozbij roszczenie na kapitał, odsetki, koszty, wpłaty częściowe i część sporną. Nie negocjuj rat od kwoty, której firma nie potrafi wyjaśnić.
Krok 4: zdecyduj, co jest bezsporne
Jeżeli dług jest w całości bezsporny, można przejść do propozycji spłaty. Jeżeli część jest sporna, odpowiedź powinna to jasno pokazać. Jeżeli nie ma dokumentów, pierwszą decyzją jest żądanie dokumentów, a nie ugoda.
Krok 5: policz propozycję
Sprawdź 13-tygodniowy cash flow i ustal, ile firma może zapłacić bez niszczenia bieżącej działalności. W propozycji wpisz pierwszą wpłatę, raty, daty, źródło spłaty i warunki po stronie wierzyciela.
Krok 6: porównaj z pozostałymi zobowiązaniami
Zanim podpiszesz dokument, sprawdź, czy ta ugoda nie zabierze pieniędzy na podatki, składki, wynagrodzenia, dostawy, czynsz, paliwo albo ratę za aktywo potrzebne do przychodu. Jeżeli zabiera, harmonogram trzeba poprawić albo wstrzymać podpis.
Krok 7: dokumentuj ustalenia
Po rozmowie wyślij podsumowanie. Przed podpisem sprawdź reprezentację, saldo, harmonogram, skutki opóźnienia, zakres uznania długu, zabezpieczenia i to, co wierzyciel zobowiązuje się zrobić albo wstrzymać.
| Wynik weryfikacji | Najrozsądniejszy kolejny krok |
|---|---|
| Brakuje dokumentów lub umocowania | Odpowiedz i poproś o dokumenty, bez uznawania długu. |
| Dług jest częściowo sporny | Rozdziel część bezsporną i sporną, a propozycję ogranicz do zweryfikowanego zakresu. |
| Saldo jest jasne, ale firma nie ma cash flow | Nie podpisuj nierealnych rat; wróć do planu płynności i priorytetów. |
| Dług jest bezsporny i rata mieści się w przepływach | Złóż konkretną propozycję spłaty i poproś o pisemne potwierdzenie warunków. |
| Jest wielu wierzycieli i kilka windykacji naraz | Zatrzymaj izolowane obietnice i przygotuj szerszy plan oddłużeniowy. |
| Ugoda wymaga nowego zabezpieczenia | Sprawdź wpływ na firmę, zarząd, wspólników, poręczycieli i pozostałych wierzycieli. |
Na końcu decyzja powinna być konkretna: albo firma prosi o dokumenty, albo kwestionuje część roszczenia, albo składa realną propozycję spłaty, albo wstrzymuje podpis i układa szerszy plan. Najgorsza decyzja to półśrodek: niejasny mail, ustna obietnica, pierwsza wpłata bez warunków i brak kontroli nad tym, co stanie się za dwa tygodnie.
Najprostszy test: jeżeli firma nie potrafi powiedzieć, kto jest wierzycielem, z czego wynika saldo, jaka część jest bezsporna, z czego zapłaci drugą ratę i co wierzyciel wstrzyma po podpisaniu ugody, nie jest jeszcze gotowa do bezpiecznego porozumienia.
